vrijdag 5 september 2008

INSOMNIA


De stoel van mijn opa is mijn rots. Ik heb hem al lang en kan me eigenlijk niet herinneren dat hij ooit niet in mijn buurt is geweest. Samen hebben we al veel zware uren het hoofd geboden.

Op nachten als deze is hij mijn vriend. In het halfdonker met een laptop op schoot, iets te eten en te drinken bij de hand breng ik de nacht door. Ik zou moeten slapen maar ik voel aan alles dat dat er vandaag niet inzit. Het vervelende van slapeloze nachten is dat je teveel tijd hebt om na te denken. Buiten is alles grijs/oranje getint. De buis schotelt een soort intellectuele woestenij voor. Dus word ik vooral teruggeworpen op mezelf. Teveel naar jezelf kijken zonder slaap is niet gezond voor een mens. Een toetsenbord in de buurt hebben kan helpen... Welterusten



REM heeft het gevoel goed geschetst.

Geen opmerkingen: