dinsdag 26 augustus 2008

The Saddest Song





Zwartgallige verzamel CD. Jaren geleden heb ik eens een CD gebakken met die naam. 70 minuten ingetogen muziek met een donkere ondertoon. Verdriet... angst... verlies... dat soort werk. Nu doe ik bijna alles met mijn ipod en itunes maar Zwartgallig is nog steeds één van mijn meest gedraaide playlists.

Gestileerde emotie waar mijn nekharen van overeind gaan staan. Hallelujah van Jeff Buckley is misschien nog wel het mooist. Telkens weer slaagt de playlist erin om mijn hand van trillen af te houden, mijn voet van het gas te krijgen of mijn hersens op te laten houden met bokkesprongen maken.

Hadden ze vroeger ook al playlists?

William Congreve, in The mourning bride, 1697:

Musick has Charms to sooth a savage Breast,
To soften Rocks, or bend a knotted Oak.
I've read, that things inanimate have mov'd,
And, as with living Souls, have been inform'd,
By Magick Numbers and persuasive Sound.
What then am I? Am I more senseless grown
Than Trees, or Flint? O force of constant Woe!
'Tis not in Harmony to calm my Griefs.
Anselmo sleeps, and is at Peace; last Night
The silent Tomb receiv'd the good Old King;
He and his Sorrows now are safely lodg'd
Within its cold, but hospitable Bosom.
Why am not I at Peace?

Geen opmerkingen: